Nieuwe column

Blauw

Het is min twee en de klok slaat
negen keer.

Ik ben op weg naar mijn
winkelafspraak. In de verte zie ik de rood-witte linten al, die een afscheiding
vormen voor de wachtrij.

Er staat één man. Nu nog zonder
mondkapje. Uit zijn mond ontsnapt een enorme rookwolk. De geur van een
brandende sigaar komt mij tegemoet. Bah! Ik besluit dan ook de verplichte
anderhalve meter ruim aan te houden. Ik voel dat meneer mij observeert. Dan
tipt hij mij dat ik me eerst moet melden voor ik in ‘zijn’ rij mag plaatsnemen
. Mijn observatie van hem is al achter de rug. Een soort van ‘quick scan’.
Gebreid mutsje op, baardgroei van 2 à drie dagen, versleten zwart leren jack,
zwarte denim jeans en zwarte nieuwe sneakers met blote voeten. Enkele tattoos
doen dienst als ringen om zijn slanke vingers. Een duur merk horloge siert zijn
linkerpols. Hij vertelt kunstenaar te zijn en uit een naburig dorp te komen Hij
mist de inspiratie tijdens deze langdurige ‘lockdown’. Bedachtzaam blaast hij een dikke rookwolk
uit.

Met zijn lichtblauwe ogen kijkt hij
mij aan “Wat zie je er eigenlijk mooi
uit met al die verschillende kleuren blauw. Zo mooi op elkaar afgestemd. Ik zou
natuurlijk de ‘Blues’ voor je kunnen
spelen. Helaas heb ik mijn gitaar thuis gelaten.”.

Op dat moment komt de winkelmedewerkster
naar buiten en geeft ‘groen licht’. We mogen naar binnen . Meneer vraagt of hij
het (afzet)lint mag doorknippen… Een
bijzonder en kleurrijk begin van deze dag.


Twitter Facebook LinkedIn Volgen



Kort fragment uit column.

fragment column : Haar laatste wil

Verhaal gemaakt tijdens het schrijfcafé n.a.v. het woord 'Liefkneuzing'.

Het beloofde kerstverhaal

Kerstwensen van de krant