nieuwste column

Bal Masqué

Ingeklemd tussen een camouflage-outfit en panterprint sta ik in de
kassarij van de supermarkt. De mevrouw en meneer achter mij, dragen mondkapjes in een bijpassende print bij
hun winterjas. Is dit het ‘veilige’ uurtje
in de supermarkt ?

Zo voel ik me in ieder geval niet. Om
de soms dreigende werkelijkheid geen grip
te laten krijgen, stel ik me de supermarkt voor als een groot ‘Bal
Masqué’.

Er zijn hoofdpersonen en figuranten.
De figuranten dragen een wit celstof masker. Deze zijn bij dezelfde winkel in
de aanbieding. Slechts tien eurocent per stuk. Hiermee maken zij zichzelf een
soort van onzichtbaar. De hoofdpersonen zorgen voor de kleur. Wat bijzonder dat
ik bij twee hoofdpersonen mag staan.
Zelf draag ik een kleurig masker , passend bij de outfit van die dag. Opeens
voelt alles anders.

In mijn hoofd dagdroom ik over de
werkelijkheid van nog maar een half jaar geleden. Ik zie vrolijke mensen. Zij
huppelen over een groen tapijt vol wilde bloemen. Er is veel kleur en er heerst
een serene sfeer. Een stukje verderop zitten mensen aan lange tafels bij
elkaar. Zij eten, drinken en praten. Soms wisselen zij van plek om even een
praatje te maken met een verre buurman of buurvrouw. Zij heffen het glas op
onze gezondheid.

Wij dromen van hoe het ooit was. Nog
maar zo kort geleden, toen dit alles nog
vanzelfsprekend was. Zo gewoon en wat lijkt het bijzonder…


Twitter Facebook LinkedIn Volgen



Kort fragment uit column.

fragment column : Haar laatste wil

Verhaal gemaakt tijdens het schrijfcafé n.a.v. het woord 'Liefkneuzing'.

Het beloofde kerstverhaal

Kerstwensen van de krant